نمونه اش همین وبلاگه!! من راستش نظراتی که دیگران برام میگذارند خیلی مهم نبوده چون اینها رو به عنوان مرجعی برای خودم مینوشتم و فکر میکردم شاید برای خانمهای دیگر هم جالب باشه داشتن یک همچون مجموعه ای. و چه بسا پیشنهادات باشرمانه و بی شرمانه و در عین حال خنده داری که از طرف آقایون بهم میشد! اما هیچ کدوم برام مهم نبود و ادامه میدادم. امروز یک کامنتی رو خوندم که نوشته بود:
بدبخت ، اگه خودت ضعیفی ، اگه تحقیر شدن از طرف یه مرد فقط ناراحتت میکنه ،اگه انقدر ضعیفی که باید به یه مرد تکیه کنی ، اگه فکر می کنی قدرت و ثروت فقط برای مرداست ، اگه تحقیر شدن فقط حسادتت رو برانگیخته میکنه ، اگه فکر میکنی کاری که مردها میتونن بکنن رو تو نمیتونی بکنی ، اگه اقتدار رو مختص مردا میدونی ، اگه احترام از طرف مردا رو لف میدونی ، اگه این زیباییته که برات مهمه ، اگه دوست داری خرت کنن ، اگه ... باید بگم تو یه بدبختی و بدبخت زاده شدی. تو یه ضعیفه ای. یه موجود آشغال که باعث میشی من از زن بودنم خجالت بکشم.
کسی که مرد هارو از همجنساش برتر میدونه باید بمیره!!!!!!!!
واقعا یعنی چی؟ خواننده محترمی که خوندن مطالب من رو دوست نداری چرا سعی میکنی با دادن انرژی منفی هم خودت و هم نویسنده رو مایوس و ناراحت کنی؟ اگر مطالب این وبلاگ به مذاقت خوش نمیاد خوب خیلی راحت اون دگمه ضربدر قرمز - که کارش بستن پنجره است- رو بزن. واقعا چرا ما عادت کردیم که نسبت به هر چیز خوب یا بدی نگاه منفی داشته باشیم و در مقابلش جبهه بگیریم؟
مطالبی که من اینجا میگذارم اکثرا ترجمه مطالبی است که تو سایتهای معتبر به خانمها توصیه شده و همه اش نظریات کارشناسان روانشناسی است. بعضا یک سری مطالب هم از تجربیات خودم هستش. پس من دلیلی نمیبینم که مطرح کردن این مطالب به معنای زیر سوال بردن استقلال خانمها و ضعیف بودنمون باشه. کاش قبل از اینکه نظری رو سرسری و بی فکر بگیم یه کوچولو درباره اش فکر کنیم!
